Dieta owocowa należy do grupy diet monoskładnikowych, choć nie w tradycyjnym znaczeniu. Opiera się ona na wykluczeniu z jadłospisu wszystkich produktów żywnościowych prócz owoców. Od nas zależy jednak, czy będą to owoce różne, czy tylko cytrusy (szczególnie dobrą sławą odchudzających się cieszą się spalające tłuszcz grejpfruty), jabłka bądź owoce jagodowe.
Zakazane są jednak suszone owoce, wszelkie przetwory, dosładzane soki, musy czy sorbety. Owoce mogą być surowe, jedzone w całości lub w sałatkach, gotowane, pieczone bez tłuszczu a nawet pieczone na grillu. Zaleca się jednak, by jeść je zawsze ze skórką (rzecz jasna z wyjątkiem cytrusów)- zawiera ona bowiem najwięcej błonnika. Owoce na ogół nie zawierają wiele kalorii, za to dużo witamin (w tym antyoksydantów zwalczających wolne rodniki odpowiedzialne m.in. za starzenie się skóry oraz powstawanie nowotworów), minerałów. Między posiłkami podczas diety zaleca się picie dużych ilości wody. Częściowo – aby zlikwidować ssanie w żołądku i uciążliwe poczucie głodu. Dieta owocowa, z uwagi na nikłą kaloryczność, oraz dość silnie zakwaszające właściwości, nie może być stosowana zbyt długo. Przez kilka dni nasz jadłospis może opierać się na owocach, jednak później stopniowo zaleca się powrót do normalnego odżywiania (zwiększanie kaloryczności musi być jednak powolne, by uniknąć efektuy jojo).
Dieta owocowa może również stanowić wstęp do dalszego odchudzania. Wady diety owocowej stosunkowo łatwo dostrzec. Przede wszystkim może wyniszczać organizm, poza tym – może zwiększać ryzyko wystąpienia cukrzycy typu drugiego (dostarczamy organizmowi ogromnych ilości cukrów prostych), grożą nam także niedobory wapnia, magnezu, witaminy D (zawartej głównie w produktach mlecznych i zbożowych), a co za tym idzie – zaburzenia w pracy układu nerwowego czy mięśniowego. Warto zatem zastanowić się nad racjonalnością diety owocowej i w miarę możliwości zdecydować się na inny typ kuracji.