Odchudzanie bez tajemnic

Category: Diety

  • Dieta Zgodna z Grupą Krwi

    Dieta Zgodna z Grupą Krwi

    Różnorodność grup krwi ma znaczenie nie tylko podczas hospitalizacji. Krew determinuje przecież pracę organizmu na co dzień. Jej zadaniem jest transport składników odżywczych oraz tlenu do komórek, ale też obrona przed czynnikami chorobotwórczymi, m.in. wirusami, bakteriami, grzybami. Spożywanie produktów odpowiednich dla danej grupy krwi może wspomóc funkcjonowanie systemu immunologicznego.

    Przy grupie zero do najważniejszych zadań diety należą: poprawienie tempa przemiany materii, wzmocnienie układu odpornościowego, a także ustabilizowanie hormonów tarczycy. Wskazane są przede wszystkim pokarmy bogate w białko, szczególnie pochodzenia zwierzęcego. Osoby z grupą krwi 0 powinny natomiast unikać tłustego nabiału, serów, dosładzanych jogurtów czy żywności wysokoprzetworzonej. Najlepiej, jeśli węglowodany złożone stanowią uzupełnienie diety, a nie jej główny składnik. Istotne aby dostarczać organizmowi witamin z grupy B, jodu (reguluję pracę tarczycy). Konieczne jest włączenie do jadłospisu takich produktów jak algi, cebula, owoce morza, nieoczyszczona sól jodowana, a z owoców i warzyw – brokuły, brukselkę, awokado, banany. Posiadacze grupy A powinni skupić się głównie na dostarczeniu organizmowi witamin z grupy B, zwłaszcza B12 oraz kwasu foliowego. Brak tych składników może bowiem powodować problemy natury neurologicznej a nawet anemię. Wspomniane składniki możemy znaleźć w szpinaku, szparagach, brokułach, burakach czy drożdżach, a także produktach sojowych (jak zupa miso, sosy sojowe i inne).

    Jako, iż osoby z grupą A są bardziej narażone na występowanie chorób nowotworowych (głównie żołądka czy sutka), to menu powinno obfitować w antyoksydanty eliminujące wolne rodniki, a także w dobre kwasy tłuszczowe omega 3, 6 i 9 oraz selen. Jadłospis może się opierać na warzywach, chudym drobiowym mięsie (doskonałe źródło cynku i selenu), nabiale. Jeśli natomiast posiadamy grupę B, to w codziennej diecie warto zadbać o to, by ilość magnezu była optymalna (występują bowiem skłonności do niedoborów). Jego źródłem są m.in. awokado, kiełki i zarodki pszenne, kakao, otręby, pestki słonecznika, ryż brązowy. Jako, iż wapń jest przez osoby z grupą B skutecznie przyswajany, warto włączyć do diety większe ilości nabiału (najlepiej półtłustego). Warto pamiętać o wzmocnieniu układu odpornościowego. Grupie B potrzebna jest również lecytyna wzmacniająca krew (zawarta w soi a także żółtkach jaj). Osoby z ostatnią z grup krwi – AB – cechuje skłonność do chorób jak u grupy A (czyli niektórych nowotworów), ale też do niedoborów magnezu. Dieta zalecana dla tej grupy dieta jest bogatsza, niż dla grupy A. Można spożywać owoce i warzywa (szczególnie te bogate w witaminę C i inne antyoksydanty), drób, soję, pestki słonecznika, owoce morza i ryby(zawierające selen). Osoby z grupą krwi AB są podatne na stany zapalne w obrębie śluzówki żołądka (co może powodować wrzody), stąd zaleca się umiarkowanie w ilości porcji (lepiej jeść częściej, lecz mniej) oraz pikantności spożywanych dań.

  • Dieta Atkinsa

    Dieta Atkinsa

    Dieta Atkinsa opiera się głównie na łączeniu ze sobą pokarmów. Skomponowanie optymalnego menu jest nieco czasochłonne, jednak zaletą diety jest to, że pozwala schudnąć bez głodzenia się.

    W pierwszym tygodniu można zgubić 2 kg. Dietę tę stworzył lekarz z Nowego Jorku. Cieszy się ona powodzeniem już od dziesięcioleci (książkę z opisem kuracji wydano w roku 1972, a więc ponad 40 lat temu). Kuracja dr Atkinsa składa się z czterech etapów, z których każdy trwa 2 tygodnie. Pierwsza nosi nazwę przygotowawczej bądź wprowadzającej i polega na drastycznym ograniczeniu wszelkich węglowodanów w jadłospisie (do maksymalnie 20 gram na dobę). W praktyce oznacza to, że trzeba wyeliminować: pieczywo, owoce, warzywa zawierające skrobię, produkty zbożowe, chudy nabiał, kofeinę, cukier, słodycze, dżemy i inne przetwory a także miód. Co pozostaje? Wszystkie gatunki ryb, mięsa (szczególnie drobiu), owoce morza, jaja, sery pleśniowe oraz tłuszcze roślinne.

    Przez pierwsze dwa tygodnie możemy zgubić nawet do 7 kilogramów, przyspieszyć metabolizm i spalanie tłuszczu. Dietetycy zwracają jednak uwagę, iż mogą pojawić się niedobory witaminowe. Druga faza, jaka następuje później jest już mniej restrykcyjna. Etap trwa dopóki nie pozostanie nam 2 – 5 kilogramów do “wagi idealnej”. Ilość węglowodanów zwiększamy o łączną ilość 10 gram. Stopniowo ilość przyswajanych węglowodanów może wzrosnąć nawet do 50 gram na dobę. W praktyce – jemy więcej warzyw, owoców jagodowych, orzechów. Jednakże główny składnik posiłków nadal stanowią białka i tłuszcze. W trzeciej i czwartej fazie nadal zwiększamy ilość węglowodanów, jednak z umiarem. Nie wolno przy tym łączyć węglowodanów z jajami, mięsem czy rybami. Przez cały czas trwania diety rozkładamy pożywienie na 5 posiłków (3 główne plus 2 przekąski). Pije się dużo wody, dozwolona jest także kawa oraz herbata, rzecz jasna niesłodzone. Jeśli zauważymy, że przestajemy chudnąć, a zaczynamy tyć – ograniczamy węglowodany. Celem jest nie tylko utrata kilogramów, ale też usprawnienie metabolizmu a także większa kontrola nad ciałem i apetytem.

  • Dieta Jogurtowa

    Dieta Jogurtowa

    Dieta jogurtowa to kolejna z kuracji odchudzających, która nie tylko pozwala skutecznie stracić na wadze, ale dostarcza organizmowi niezbędnych witamin i minerałów. Z pewnością nie grożą nam na niej niedobory wapnia czy spadek odporności. W jogurtach można znaleźć nie tylko wapń, ale też witaminy A, B1, B2, niacynę, łatwo przyswajalne białko, żywe kultury bakterii. A dodatkowo – to całkiem smaczna dieta. Podczas dwóch tygodni kuracji możemy schudnąć nawet o 6 kilogramów. Jadłospis oczywiście zakłada nie tylko konsumpcję jogurtów (wbrew nazwie).

    Chodzi w nim raczej o to, aby każdy lekki posiłek zawierał również ten “nabiałowy bonus”. Dla przykładu na śniadanie zaleca się owoc, mieszankę płatków zbożowych (bez cukru, niskoprzetworzoną, jeśli to możliwe wykonaną samodzielnie), otraz jogurt, albo kanapkę z chudą drobiową szynką i jogurt. Na obiad możemy sobie pozwolić na pierś z kurczaka i ryż, bądź warzywa gotowane na parze, za każdym razem posiłek kończąc porcją jogurtu. Składnik ten pojawia się także przy kolacji. Jogurty, jakie jemy mogą być zarówno naturalne, jak i owocowe – dobrze, jeśli nie zawierają cukru i mają minimalną ilość tłuszczu. Jogurt można też przygotowywać samodzielnie – jeśli mamy ku temu sposobność. Jeszcze jedną zaletą diety jest fakt, że nie obciąża ona naszego żołądka, nie powoduje pogorszenia nastroju, nie osłabia metabolizmu i nie powoduje zaparć (jak to może mieć miejsce w dietach typowo białkowych). Przeciwnie – metabolizm jest sprawniejszy (błonnik zawarty w konsumowanych w dużych ilościach owocach i warzywach działa jak “miotełka” na nasz układ trawienny). Żywe kultury bakterii z jogurtów także oddziałują korzystnie na perystaltykę jelit, zapobiegają wzdęciom i uczuciu ciężkości. Głównym zarzutem wobec diety jest jej monotonia, z drugiej strony – można znaleźć mnóstwo kuracji, które są zachwalane mimo jeszcze mniejszego urozmaicenia menu.

  • Dieta Owocowa

    Dieta Owocowa

    Dieta owocowa należy do grupy diet monoskładnikowych, choć nie w tradycyjnym znaczeniu. Opiera się ona na wykluczeniu z jadłospisu wszystkich produktów żywnościowych prócz owoców. Od nas zależy jednak, czy będą to owoce różne, czy tylko cytrusy (szczególnie dobrą sławą odchudzających się cieszą się spalające tłuszcz grejpfruty), jabłka bądź owoce jagodowe.

    Zakazane są jednak suszone owoce, wszelkie przetwory, dosładzane soki, musy czy sorbety. Owoce mogą być surowe, jedzone w całości lub w sałatkach, gotowane, pieczone bez tłuszczu a nawet pieczone na grillu. Zaleca się jednak, by jeść je zawsze ze skórką (rzecz jasna z wyjątkiem cytrusów)- zawiera ona bowiem najwięcej błonnika. Owoce na ogół nie zawierają wiele kalorii, za to dużo witamin (w tym antyoksydantów zwalczających wolne rodniki odpowiedzialne m.in. za starzenie się skóry oraz powstawanie nowotworów), minerałów. Między posiłkami podczas diety zaleca się picie dużych ilości wody. Częściowo – aby zlikwidować ssanie w żołądku i uciążliwe poczucie głodu. Dieta owocowa, z uwagi na nikłą kaloryczność, oraz dość silnie zakwaszające właściwości, nie może być stosowana zbyt długo. Przez kilka dni nasz jadłospis może opierać się na owocach, jednak później stopniowo zaleca się powrót do normalnego odżywiania (zwiększanie kaloryczności musi być jednak powolne, by uniknąć efektuy jojo).

    Dieta owocowa może również stanowić wstęp do dalszego odchudzania. Wady diety owocowej stosunkowo łatwo dostrzec. Przede wszystkim może wyniszczać organizm, poza tym – może zwiększać ryzyko wystąpienia cukrzycy typu drugiego (dostarczamy organizmowi ogromnych ilości cukrów prostych), grożą nam także niedobory wapnia, magnezu, witaminy D (zawartej głównie w produktach mlecznych i zbożowych), a co za tym idzie – zaburzenia w pracy układu nerwowego czy mięśniowego. Warto zatem zastanowić się nad racjonalnością diety owocowej i w miarę możliwości zdecydować się na inny typ kuracji.

  • Dieta Strukturalna

    Dieta Strukturalna

    Dieta strukturalna to sposób żywienia znany i praktykowany już od dziesięcioleci. Jest dziełem dietetyka – Marka Bardadyna, który to zauważył, że zastępując “standardowe” posiłki produktami strukturalnymi można korzystnie wpłynąć na pracę organizmu, a przy okazji zyskać wymarzone ciało. Cele diety strukturalnej można podzielić na kilka aspektów.

    Utrata wagi stanowi oczywiście jeden z nich. Poza tym strukturalne odżywianie pozwala poprawić wygląd skóry, wzmocnić układ kostny, mięśniowy a także krwionośny. Organizm zostaje oprócz tego oczyszczony z toksyn, a my zyskujemy lepsze samopoczucie i więcej energii. Zdrowotne parametry ulegają poprawie – zwłaszcza morfologia, poziom cholesterolu, ciśnienia. Dieta strukturalna jest więc programem głównie zdrowotnym, a dopiero w drugiej kolejności upiększającym i odchudzającym. Najbardziej charakterystyczną cechą diety jest jej bazowanie na koktajlach. Stanowią one źródło wielu witamin, minerałów, ale również błonnika. Słowem – dostarczają niezbędnych dla organizmu substancji, przy jednocześnie niskiej kaloryczności. Szczególnie zaleca się, by do wyrobu koktajli używać: owoców takich jak awokado, banany, pomarańcze, śliwki, maliny, morele, wiśnie czy truskawki (źródła antyoksydantów, potasu, ale także błonnika), zbóż: różnego rodzaju ziaren, otrębów, siemienia lnianego, produktów mlecznych – zarówno “tradycyjnych” jak jogurty czy kefiry, jak i wegańskich – jak mleko sojowe, warzyw i niektórych ziół. Koktajle zastępują pełnowartościowe posiłki. W zależności od tego, jak wiele chcemy schudnąć, możemy ograniczyć się do 2 koktajli i jednego standardowego posiłku (np. owsianki na kolację), bądź całkowicie zrezygnować z produktów stałych na rzecz koktajli.

  • Dieta Lekkostrawana

    Dieta Lekkostrawana

    W okresie trwania choroby, lub już w rekonwalescencji szczególnie istotny jest sposób odżywiania. Dieta lekkostrawna pozwala na odciążenie układu pokarmowego, tak aby organizm mógł powoli odzyskiwać siły. Szczególnie zaleca się taki sposób żywienia, jeśli występują choroby gastryczne, takie jak wrzody, schorzenia wątroby, jelit, stany zapalne żołądka. W diecie lekkostrawnej uwagę zwraca się zarówno na jakość posiłków, jak i ich odpowiednie rozplanowanie.

    Wskazane jest konsumowanie kilku niewielkich posiłków w ciągu dnia, przy czym ostatni z nich powinien być spożyty co najmniej 3 godziny przed snem. Chcąc dodatkowo schudnąć zaleca się także ograniczenie porcji, picie dużych ilości wody a także umiarkowaną aktywność fizyczną. Lekkostrawny jadłospis jest odmienny od większości diet. Wyklucza na przykład pełnoziarniste i razowe pieczywo na rzecz białego i to najlepiej czerstwego chleba. Zalecany jest także zwykły biały ryż, kasza manna, suchary oraz drobne makarony. Jeśli chodzi o nabiał, to podstawą powinny być chude przetwory mleczne, twarogi, serki homogenizowane, jogurty. W diecie lekkostrawnej nie należy spożywać serów pleśniowych, żółtych czy dojrzewających. Tłuszcz powinien być ograniczony do minimum – zakazane jest stosowanie słoniny, smalcu, oleju rzepakowego, w niewielkich ilościach można pozwolić sobie na olej słonecznikowy, sojowy, masło.

    Z produktów mięsnych wybieramy chudy drób, cielęcinę, wołowinę, natomiast z ryb – dorsze, szczupaki, sandacze. Co ciekawe, zakazane są także tłuste ryby morskie, bogate w kwasy omega 3, jednak obciążające dla wątroby. Lekkostrawna dieta niesie ze sobą ograniczenia również w spożywaniu warzyw i owoców. Zaleca się produkty takie jak: marchew, pomidory, buraki, kalafior, fasolę szparagową, sałatę i gotowane ziemniaki, a z owoców – jabłka, cytrusy, maliny. Niewskazane są natomiast wszelkie smażone warzywa, przetworzone (np. placki ziemniaczane), kapusta, brukselka, papryka, cebula, czosnek, konserwowe warzywa, oraz owoce takie jak śliwki, czereśnie, wiśnie, gruszki. Jeśli chodzi o słodycze to wskazany jest przede wszystkim umiar – można spożywać niewielkie ilości cukru, miodu, przetworów czy herbatników bądź biszkoptów. Sposób przygotowywania posiłków jest równie ważny – bezwzględnie unikamy smażenia, wędzenia, czy marynowania. Trzeba rónwnież zrezygnować z mocniejszego przyprawiania, stosowania soli badź zasmażek.

  • Dieta Śródziemnomorska

    Dieta Śródziemnomorska

    Niewiele diet może trwać przez całe życie, nie tylko nie niszcząc nam organizmu, ale korzystnie wpływając na jego funkcjonowanie. A taka właśnie jest dieta śródziemnomorska. Można ją polecić nie tylko jako sposób na redukcję wagi, ale po prostu jako sposób na lepsze, zdrowsze życie.

    Śródziemnomorski sposób odżywiania sprawia, że nie grożą nam nadciśnienie czy zbyt wysoki poziom cholesterolu (a warto dodać, że obok palenia papierosów to główne źródła chorób układu naczyniowo – sercowego, które to stanowią przyczynę wielu przedczesnych zgonów w Europie Zachodniej czy Stanach Zjednoczonych Ameryki). W diecie śródziemnomorskiej bardzo istotne jest bazowanie na świeżych składnikach. Konsumuje się przede wszystkim duże ilości warzyw i owoców (głównie na surowo), ale także ryb oraz owoców morza obfitujących w dobroczynne dla serca kwasy tłuszczowe. Jeśli chodzi o produkty zbożowe, to istotny jest nie tylko ich rodzaj (makarony, kasze, pełnoziarniste pieczywo bogate w błonnik), ale także sposób podania.

    Produkty nigdy nie powinny być rozgotowane, a zawsze przygotowane al dente. W diecie śródziemnomorskiej unika się spożywania dużej ilości mięsa. Wołowinę ogranicza się do minimum, wieprzowinę – wyklucza w całości. Potraw nie smażymy, lecz gotujemy bądź pieczemy. Z tłuszczy zaleca się stosowanie oliwy z oliwek, oleju rzepakowego (unikamy masła, smalcu i innych tłuszczy zwierzęcych). Unikamy produktów wysokoprzetworzonych, białego pieczywa, słodyczy, wędlin, garmażeryjnych, wzbogacanych glutaminianem wyrobów – nie wnoszą one do jadłospisu nic poza pustymi kaloriami. Dieta śródziemnomorska dostarcza nie tylko niezbędnych składników odżywczych, ale jest też smaczna, również dzięki obfitemu przyprawianiu – przy pomocy ziół, cebuli oraz czosnku.